Actueel

De middag begon nog zo goed. DESZ had voor ons een bus geregeld en deze was goed gevuld. De 22-koppige selectie werd vergezeld door liefst 15 supporters. Bijkomend voordeel van een busreis: iedereen (ja, ook de captain) was eens op tijd. Het kantinepersoneel had ons koffie en thee meegegeven voor op de heenweg, wat de reis een aangename maakte.

Maar dat was niet het enige. Via een directe lijn met de assistent-trainer van SVN'69 (aanwezig in Nagele) werden wij op de hoogte gehouden van de verrichtingen van Nagele 2 tegen Flevo Boys 5. Deze wedstrijd was om 12.15 uur begonnen. Bij puntverlies van Nagele en een zege van ons op Urk zouden wij diezelfde middag kampioen zijn. Na meerdere appjes over en weer, volgde de verlossende: eindstand 4-4.

Opdracht duidelijk. Winnen van Urk 4 en de felbegeerde titel en eeuwige roem zijn van ons. Ieder ander resultaat leidt hoogstens tot een officieus kampioenschap en een ongewenst uitstel van het definitieve kampioenschap. Iets na half 3 klonk het eerste fluitsignaal. We beleefden een droomstart. Binnen drie minuten kwamen we namelijk al op voorsprong. Stef ontving de bal in het Urker penaltygebied, goochelde zich langs een tegenstander en schoot van dichtbij raak: 0-1.

Wij in extase en het massaal uit Zwartsluis toegestroomde publiek op de banken. Het gaat vandaag gebeuren! In de fase hierna gebeurt er weinig spannends. Teams houden elkaar redelijk in evenwicht. Achterin hebben we weinig van de gastheren te duchten. Voorin weten we even goed niet echt potten te breken. Maar geen stress, de 0-1 hebben we op zak.

Pas enkele minuten voor rust is er weer een moment van opwinding. Stef ontvangt een lange bal en legt deze handig af op Toere. Hij weet knap raak te schieten. Wij opnieuw in extase, maar dat was helaas van korte duur. De grensrechter van Urk stond met de vlag omhoog en dat signaal werd door de leidsman overgenomen. Doelpunt afgekeurd. Naar verluidt 'scherp' gevlagd. Ruststand: 0-1.

Na rust geen wijzigingen aan onze kant. We proberen dezelfde strijdwijze als in de eerste helft toe te passen; geduldig op zoek naar gaten en kansen, terwijl we achterin de boel op slot houden. Dat lukt aardig en we beginnen zowaar wat kansjes te creëren. Verzilvering blijft echter uit, waardoor de thuisploeg langzaam maar zeker vertrouwen krijgt in het kunnen verstieren van ons kampioensfeest.

Nu leidt dit niet direct tot grote mogelijkheden voor de Urkers. Een rode kaart voor een van de verdedigers lijkt de hernieuwde aspiraties van de thuisploeg in de kiem te smoren. Voordeel voor ons: meer ruimte. Via snelle uitvallen zijn we meerdere keren dichtbij een bevrijdende tweede treffer. De grootste kansen waren voor Joy/Kelvin en Gerjan, maar zij hadden het vizier niet op scherp of liepen elkaar in de weg.

Ondertussen hebben we een aantal keren keren gewisseld, in de hoop wat nieuw elan te brengen. Dan vanuit het niets en met krap tien minuten op de klok, is het plotseling raak aan de andere kant. Eén van de aanvallers van het Urker tiental wordt ons penaltygebied ingestuurd en schiet diagonaal op doel. Erwin kan het schot niet kraken en Balle moet een antwoord schuldig blijven: 1-1.

Urk blij, wij niet. Maar we hebben nog tijd! Tot onze schrik valt kort na onze aftrap ook de 2-1. Ditmaal staat onze eigen Whasie met de vlag in de lucht. Ook dit signaal neemt de scheidsrechter over, doelpunt afgekeurd. 'Scherp' gevlagd, ook op dat vlak staat het 1-1.

In het restant van de wedstrijd spelen we nog alles of niets, maar dit leidt juist tot veel onrust. Tot grote kansen komen we dan ook niet meer. Het laatste fluitsignaal klinkt, einde wedstrijd: 1-1. Officieus kampioen, nog steeds ongeslagen maar nog niet officieel de beste. Nóg niet.

Het is even slikken; schaal, spandoek en bossen bloemen voor niks meegebracht. Het verdere verloop van de dag hadden we ons toch iets anders voorgesteld. Hoe lekker is het dan dat 'tas 19' er altijd is om ons troost te bieden bij terugkomst in de kleedkamer. En dat Max vervolgens het woord nam. Jammer. Balen. Maar iedereen heeft de dag vrijgehouden, dus we maken er een geïmproviseerd teamuitje van. Vanaf dat moment gaat de knop om en ontstaat er een feest dat best voor kampioensfeest had kunnen doorgaan.

In de bus genieten we van de drankjes, overheerlijke hapjes van Rini en Geertje en ruige muziek. Volwassen als we zijn, wordt er luid gejoeld op het moment dat ons verzoek om een 'rondje, rondje' rond de rotonde bij DESZ door de buschauffeur wordt ingewilligd. De meegebrachte bossen bloemen worden weggegeven aan de wasvrouw en de nieuwe vlam van Lukasz. In de kantine sluiten we aan bij het feest dat al gaande is onder begeleiding van Telstar Tinus. Velen van ons treffen elkaar later nog in de plaatselijke horeca. Wie niet beter wist, zou zeggen dat we wel degelijk al kampioen waren.

Maar goed, dat zijn we officieel dus nog niet. Komende zaterdag krijgen we een nieuwe kans. We spelen dan de uitwedstrijd tegen Olde Veste '54 4. Aanvang 15.00 uur, op sportpark Parallelweg te Steenwijk. Bij een gelijkspel of een zege is de titel écht van ons. En ja, dan zijn we nog steeds eerder kampioen dan PSV. Zij spelen zaterdag om 16.30 uur. Uiteraard kunnen wij opnieuw alle steun gebruiken, dus wij zien jullie daar graag!