Puntloos terug uit Wolvega na 2-0 nederlaag
Maandag 28 september | Zaterdag 26 september stond de uitwedstrijd tegen Wolvega op het programma. Om 15.00 uur werd er afgetrapt in Wolvega, waar DESZ op zoek ging naar een goed resultaat.
De wedstrijd begon redelijk gelijkwaardig. In de eerste tien minuten kregen beide ploegen mogelijkheden om de score te openen. Toch was het Wolvega dat als eerste toesloeg. Na een lange bal werd de bal goed teruggelegd, waarna de thuisploeg de 1-0 wist binnen te schieten.
Na de openingstreffer pakte onze ploeg de draad weer goed op en werden er verschillende kansen gecreƫerd. Onder anderen Eilander, Overmars, Schoonewille en Lassche kregen mogelijkheden om de gelijkmaker op het scorebord te zetten. Helaas ontbrak het in de afronding aan scherpte en bleef de 1-1 uit.
Ondanks de achterstand bleef de ploeg strijden en zoeken naar een opening. Vlak voor rust kreeg Wolvega echter opnieuw de ruimte. In de 41e minuut wist de thuisploeg vanuit een counter toe te slaan en de voorsprong te verdubbelen: 2-0. Met die stand werden de kleedkamers opgezocht.
Na rust veranderde het spelbeeld. Beide ploegen hadden moeite om verzorgd voetbal op de mat te leggen en de wedstrijd werd steeds fysieker. Dat resulteerde in de nodige overtredingen en kaarten aan beide kanten. Daarbij mocht Wolvega niet klagen dat het de wedstrijd aanvankelijk met elf man kon vervolgen.
Uiteindelijk kwam de rode kaart er alsnog. Lassche wist de doelman van Wolvega te passeren en werd vervolgens gevloerd. De scheidsrechter kon weinig anders dan rood trekken, waardoor Wolvega de wedstrijd met tien man moest uitspelen.
In het restant van de wedstrijd waren er nog enkele mogelijkheden over en weer. Ondanks de man-meer-situatie lukte het onze ploeg niet om de aansluitingstreffer te maken en de wedstrijd weer spannend te krijgen. Wolvega hield stand, waardoor de eindstand op 2-0 bleef staan.
Een teleurstellend resultaat, zeker gezien de kansen die er met name in de eerste helft waren. De inzet en strijd waren aanwezig, maar uiteindelijk ontbrak het aan de scherpte om onszelf te belonen.